Kocie Oczko

Kocie oczko charakterystyczne jest przede wszystkim ze względu na wygląd suszu. Zbierane w prowincjach Fujian i Jangcy liście herbaty są ręcznie zwijane w niewielkie jajowate bryłki o żółtawo – zielono – brązowym kolorze charakterystycznym dla białek wielu kotów. Stąd też nazwa herbaty. Przed wiekami (jej historia liczy sobie około 800 lat) nazywana była też od nazwy krzewy: Smoczą Perłą Feniksa.

Napar zawdzięcza swój doskonały smak i właściwości zdrowotne najlepszym liściom krzewu herbacianemu zbieranym w bardzo młodym wieku kiedy jeszcze mają na sobie charakterystyczny srebrny meszek. Za silny aromat unoszący się w czasie parzenia odpowiada z kolei kwiat jaśminu zbierany zanim jeszcze jest w stanie się rozwinąć.

Białą herbatę produkuje się głównie na niewielkim obszarze chińskiej prowincji Fujian. Przed kilkudziesięcioma laty powstały też niewielkie plantacje poza granicami Państwa Środka, między innymi w indyjskim stanie Assam. Uznawana jest ona za najlepszy z gatunków ze względu na smak, zdolność do orzeźwiania niemal taką samą jak w przypadku kawy oraz właściwości zdrowotne, które zawdzięcza bogactwu mikro- i makroelementów a także polifenoli czyli naturalnych antyoksydantów opóźniających proces starzenia. Z tego powodu jest też najdroższa spośród wszystkich herbat. Po zbiorze nie jest poddawana żadnej obróbce – najpierw samoistnie więdnie a potem schnie.

Ogólną zasadą parzenia białej herbaty jest wykorzystywanie wody „miękkiej” czyli pozbawionej soli mineralnych, w szczególności soli wapnia i magnezu. Temperatura parzenia powinna być taka sama jak w przypadku herbat zielonych czyli nieprzekraczająca 80 stopni Celsjusza. Jedną łyżeczkę suszu na filiżankę zalewamy na maksymalnie 10 minut.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

14 − 4 =